العالمون والطالبون بکثرۃ الکتب وأنواع أسباب المعرفۃ۔ وعُمّر المساجد۔ وحُفِظَ الساجد۔
وفتح أبواب الأمن والتبلیغ والدعوۃ۔ وما ہو إلَّا
فیض الرحیمیۃ۔ فوجب علینا أن نشہد
أنہا وسائل لا یوجد نظیرہا فی القرون الأولی۔
وإنہ توفیق وتیسیر ما سمع نظیرہ أذنٌ وما رأی
مثلہ بصرٌ فانظر إلی رحیمیۃ ربنا الأعلٰی۔ ومن
رحیمیتہ أنّا قدرنا علی أن نطبع کتب دیننا فی
أیام۔ ما کان من قبل فی وسع الأوّلین أن
یکتبوہا فی أعوام۔ وإنّا نقدر علی أن نطّلع علی
عالماں و طالباں بہ کثرت کتاب و انواع
اسباب معرفت۔ وآباد کردہ شد مساجد۔ و نگہداشت نمودہ شد سجدہ
کنندہ و کشادہ شد در ہائے امن و درہائے تبلیغ و دعوت و نیست
ایں مگر فیض رحیمیت پس واجب شد بر ما کہ گواہی دہیم کہ
در زمانہ گذشتہ نظیر ایں وسائل نیست۔ و ایں
توفیقے است و آسانی کہ مثلش ہیچ چشمے ندید
پس نظر کن سوئے رحیمیت خداتعالیٰ
و از رحیمیت او تعالیٰ است کہ ما قدرت می داریم کہ در چند روز ہا
آنقدر کتب دین بنویسیم کہ در طاقت پیشینیاں نبود کہ
در سالہا آنہا را توانند نوشت و نیز ما قدرت میداریم کہ