اُوکرہ بُل دَدین اَورْدَ دنیا شِرُونَ اَغہ اُوسَاتَہ اَوْر پوْعُمُر بُلْ پُو اغَہَ زِنْدگی بَرَکَتْ کَرَہْ یا لوئے خُدَایَا اِسْلَامْ پوْ اَغَہ زِرَہْ بْنَہْ کَرہ یا لو7 ےِْ خُدایا مَلِکَہْ بُلْ دِ اَغَہ زو ےِْ بُلْ دِ اَغَہَ عَیَال دِےْ مَِسیحْ دےْ پَرسْتش چہ یَوْ عَاجِزْ سَرَ ے دَہ اوسَاتَہ اَوردِ مُشرِکُونَ دِگرُوھْنَہ اَغَہ اوباسَہْ چِہ تَہ قُدرَتْ لَرَ ےْ اَیْ لوئے خُدایَا تِرْاَغَہ وقْت مَلِکَہ مُرمُکَہُ چِہ مُسْلمَان شِیْ یالوئے خَدایَا اِمنگ دُعَاتہ قبَول کَرَہ۔ مہارانی قیصرہ ہند دیاں ساریاں مُراداں پوریاں ہونْدی پنجابی وِچہ بَینتی سُنو میریو سچے دوستو تے پکے یارو جس گل واسطے تُسیں سارے پھائی اپنے سارے کم کُسا کے تے کشالہ کر کے میرے کول قادیان وچہ آئے او اوہ اک پھارامتبل ایہ ئے جے اسیں سارے دربار رانی ملکہ معظمہ قیصرہ ہند دیاں احساناں تے مہربانیاں نوں یاد کر کے اوہدے سٹھ و رھیاں دے راج دے پورا ہونے دی اپنے ربّ دے درگاہے شکر کریئے تے ایس دے بے اوڑک کرم داگاون گائیے جس نے آپنیاں فضلاں تے کرماں دے نال ایڈے لمّے زمانے توڑیں سانوں اجیہی ملکہ معظمہ دے راج دے چھاویں پھاگاں سہاگاں نال رکھیا۔ جس تھیں اساں غریباں مسلماناں دیاں جاناں تے پُتاں تے مال ہتھیاریاں تے انیائیاں دے پنجیاں تھیں بچ گئے تے اسیں ہُن توڑیں من پھاؤ ندیاں خوشیاں تے انگنیاں چیناں دے نال اپنی زندگانی پوری کر دے رہے۔ تے دوجا متبل وڈا ایہ جے ہن اسیں اس ویلے جناب ملکہ معظمہ دا شکر پورا کرنے واسطے سچّے رب صاحب دی سچّی درگاہے ترلیاں تے جھیرگیان نال دعا کریئے کہ جس طرح ایس جگت دی رانی تے دھرمی تے لاڈ لڈیا نے والی ماتا دے راج وچہ رہ کے اساں آرام پایا تے اوس دی بادشاہی دی ٹھنڈی تے سنگھنی چھاں وچ ہر انر تھی دے انرتھوں بچکے مٹھیاں نیندراں سُتّے ہاں اوسیّ طرح دھرتی انبردا راجا سچّا ربّ ایسی ملکہ معظمہ نوں اینہاں پُنّاں داناند ابدلہ دے۔ تے اوہنو ہر اک تھکے تھوڑے تے ساریاں درداں تھیں آپنا ہتھ دے کے بچا رکھے۔ تے اقبال تے وڈیائی تے آساں امیداں دے پورا ہوون وِچہ وادھا بخشے تے ساریاں مُراداں پوریاں کرنے