ولا نکون مِن الخاسرین۔ ربّنا نخاف أن نُرَدّ إلیک بوجوہ مُسودّۃ، فارحَمْنا
ربّنا، واہدنا من لدنک سُبُلَنا، وافتَحْ اعیننا، وأَرِنا طریق الصالحین۔
فقوموا فی أواخر اللیالی باکین، واسألوا ربکم متضرّعین، ولا تغلُوا فی ظنونکم،
ولا تیأسوا مِن أیام اللّٰہ، إن أیام اللّٰہ تأتی کالمفاجئین۔
وآخر العلاج خروجکم إلی بِرازِ المباہلۃ، وعلیکم أن
لا تکون جماعتکم أقلَّ من العشرۃ الکاملۃ، أو یزیدون ولو إلٰی ألفٍ
فی تلک السّاہرۃ، لیفتح اللّٰہ بیننا وبینکم ویقطع دابر الفَجَرۃ، ویُتِمّ الحجّۃ
علی العالمین۔
ہٰذا آخِرُ حِیَلٍ أردناہ فی ہٰذا الباب، فتدبَّرْ۔
وادْعُ اللّٰہَ لِطُرق الصّواب، ولا تقعد کالقانطِیْن۔
واز زیان کاران نشویم۔ اے خدائے مامی ترسیم کہ بروہائے سیاہ بسوئے تو واپس کردہ شویم۔ پس اے خدائے ما
برما رحم کن و راہ ہائے ما مارا بنما۔ وچشمہائے ما بکشا۔ و راہ صالحان ما را بنما۔
پس در آخر شب ہا بحالت گریہ بخیزید۔ واز خدا تعالیٰ بتضرع بخواہید۔ ودر گمانہائے خود از حد بیرون
مروید واز روزہائے خدا نومید نباشید۔ چرا کہ روز ہائے خدا ہمچو ناگاہ آیندگان می آیند۔
و آخری علاج این است کہ سوئے میدان مباہلہ بیرون آئید۔ وبرشماست کہ جماعت
شما از دہ مرد کمتر نباشند۔ یازیادہ ازان باشند اگرچہ تا ہزار
درآن میدان جمع شوند۔ تاکہ خدا تعالیٰ در ما و شما فیصلہ کند وانجام بدکاران بدنماید وحجت خود
کامل کند۔
این حیلہ آخری است کہ درین باب خواستیم۔ پس تدبر کن
واز خدا تعالیٰ راہ ہائے ثواب بخواہ و ہمچو غافلان منشین۔